Ook in coronatijd brengen wij een nummer uit – het eerste van jaargang 24 -, maar het is er wel een waarvoor we uw begrip vragen als er hier en daar wat onvolkomenheden te bespeuren zouden zijn. Immers, de lockdown verhindert ons de eindversie in een gezamenlijke vergadering zorgvuldig te controleren.  Het gevolg is dat u het met mijn persoonlijke, “ongekuiste” versie moet doen.  Ik heb er overigens wel vertrouwen in dat het mij aardig is gelukt.  Zoals het hoort, is de voorzitter de eerste die aan het woord komt, gevolgd door een aantal foto’s die in het vorige nummer in zwart-wit waren afgedrukt maar die u nu in kleur kunt bekijken.  Vervolgens wordt aandacht geschonken aan de Beeldbank van onze vereniging; die verdient onzes inziens namelijk meer aandacht. Paul Mentink verrast u met een verhandeling over de technieken die worden toegepast om de oorsprong en leeftijd van historisch materiaal vast te stellen. Vervolgens schrijft Aaltienus Buiter over de manieren waarop boeren vroeger lieten weten dat ze iets te koop hadden of op zoek waren naar iets dat ze wilden kopen. Ina ten Wolde laat haar licht schijnen over de Oosterwijkerweg.  Dat is het  huidige voet-/fietspad dat schuin achter zorgcentrum Dunninge langs loopt en waar nogal wat ooievaarsparen hun nesten hebben gebouwd. Bij het lezen moet u wel bedenken dat, vanuit het zuiden gezien, het pad na de kruising met de Oldenhof nog oostwaarts doorloopt, tot aan de Oosterakker. Vanaf dat punt begint Ina haar verhaal. Freek Heuvelman levert het slotakkoord van dit nummer met een geïllustreerde beschrijving van de werkzaamheden rond de verharding van de Koekanger Dwarsdijk, ruim een eeuw geleden. Ik hoop dat u aan het lezen van deze bijdragen veel plezier zult beleven, in deze donkere tijden.

Louis Timans.

Bij de presentatie van dit nummer (no. 4 van jaargang 23) wil ik allereerst stilstaan bij het overlijden van Jan Bolling, waarover u al hebt gelezen in het  voorwoord van onze voorzitter. Ik was sinds vele jaren bevriend met Jan, er waren nogal wat gebieden waarop we raakvlakken hadden.
Voor wat ’t Olde Karspel betreft bewonderde ik de trouw waarmee hij zijn bijdragen leverde en de nauwgezetheid die hij bij het schrijven aan de dag legde. Ik dacht eerlijk gezegd wel eens: “Wat minder jaartallen zou ook wel mogen, Jan …”  Anderzijds hielpen die jaartallen wel om het beeld scherp te krijgen als de familierelaties ingewikkeld lagen.
Ik zal hem, en niet alleen bij ’t Olde Karspel, erg gaan missen.

En nu het huidige nummer.
Het begint zoals gewoonlijk met de bijdrage die Jan heeft ingebracht.
Hij vertelt het verhaal van het voorgeslacht van mevrouw Moret-Wessels Boer (Margreet), de bewoonster van het statige huis in de bijna haakse bocht van de Schiphorsterweg tussen Meppel en de Wijk. Vele namen komen voorbij: die van Eleveld, Hilberts, Pol, Rigterink, Moret en Wessels Boer, namen die het gebied tussen Ten Arlo en De Schiphorst bestrijken.
Aaltienus Buiter haalt herinneringen op aan mevrouw Jantje Kraal, van wie de tekst van het Koekanger lied afkomstig is. Hij geeft en passant ook die van het lied van de Wijk. Als zanger bij Wijker Kunst kon ik niet nalaten daar enig commentaar bij te leveren.

Een nieuwe naam, Paul Mentink, doet verslag van zijn zoektocht naar de herkomst van de resten van stenen pijpen. Hij vindt die bij het werken in zijn moestuin bij de kerk van Koekange. De tocht leidde tot interessante ontdekkingen. Wij hopen nog eens  meer van hem te mogen lezen.  Ik wens u als steeds veel genoegen bij het lezen van dit alles. Mocht u er opmerkingen en/of aanvullingen bij willen maken, wij horen het graag.

Louis Timans.

In dit hoogzomerse nummer van ’t Olde Karspel (jaargang 23, nr. 3) treft u artikelen aan van 3 medewerkers. Een schrijver van een ingezonden brief zinspeelt erop, dat het in de zomer misschien niet eenvoudig is voldoende kopij bijeen te krijgen. Op het aantal gelet zou je zeggen dat zijn vrees niet ongegrond is. Toch had ik bij lezing niet de indruk dat ik iets tekort kwam. Allereerst meldt het bestuur in een artikel van (nu oud- voorzitter) Aaltienus Buiter, dat gezien de coronaperikelen, er dit jaar geen algemene vergadering zal zijn. Een aantal zaken wordt schriftelijk afgedaan. Verder laat hij u weten dat hij na 13 jaar de voorzittershamer te hebben gehanteerd, hem gaat neerleggen en worden er nog een paar verschuivingen binnen het bestuur aan u voorgelegd. Laat het maar rustig op u inwerken. Van de 3 bijdragen aan dit nummer gaan er twee gedeeltelijk over hetzelfde, nl. de vroegere tolheffing in onze gemeente. Jan Bolling behandelt het onderwerp voor de Wijk en Aaltienus voor Koekange, ieder dus voor zijn eigen woonplaats. Er valt veel over te vertellen, je moest herhaaldelijk stoppen en je portemonnee trekken. Naast de tolheffing besteedt Aaltienus aandacht aan een boom die er niet meer is, maar die ooit door Mr. Harm Smeenge aan het begin van de naar hem genoemde weg is geplant. Onze medewerker Roel Hendriks vertelt over een jeugdherinnering die zich afspeelt in het bos van Dickninge. Daar moet voor wat avontuurlijk aangelegde kinderen veel te beleven zijn geweest! Ik wens u veel genoegen bij het lezen, een fijne voortzetting van de zomer en houdt u aan de restricties die corona ons oplegt!

Louis Timans

De Historische Vereniging de Wijk-Koekange verheugt zich u het tweede nummer van jaargang 23 aan te kunnen bieden.
De corona-crisis legt een flinke druk op het functioneren van onze maatschappij, maar het schrijven van de bijdragen voor dit nummer heeft er gelukkig niet onder geleden. Onze voorzitter, Aaltienus Buiter, gaat in een speciaal stuk in op de beperkingen die de crisis oplegt aan het functioneren van onze vereniging.

En dan de bijdragen van onze medewerkers.
Jan Bolling heeft de historie uitgezocht van de opvanghuizen voor veelal demente bejaarden die aan het eind van de jaren 50 tot het begin van de jaren 70 gevestigd waren in aanvankelijk Huize Dickninge, maar later ook in Huize De Havixhorst.  Hij belicht de grote rol die mevr. Cornelia Hetterschij, de initiatiefneemster van de opvang van deze categorie bejaarden, in die jaren heeft gespeeld. Duidelijk wordt dat het bepaald niet van een leien dakje is gegaan!

Over Koekange schrijft natuurlijk Aaltienus Buiter. Deze keer over de successievelijke  verharding van de wegen in Koekange, eind 1800 – begin – 1900. Culinair valt er in dit nummer ook iets te beleven:  Enno de Boer legt uitvoerig uit hoe je “kruudmoes”  moet bereiden, een gerecht dat vroeger nogal eens op tafel verscheen, evenals het iets minder gewaardeerde  “aalmoes”. Geen wonder dat in later tijd wie een aalmoes vroeg, niet al te veel verwachtte. De aalmoezenier zal zodoende degene geweest zijn bij wie je terecht kon voor enige materiële ondersteuning. In de huidige tijd kennen we de term voor de functie van de geestelijk leidsman in het leger; iets materieels valt er volgens mij van hem niet te verwachten. Ten slotte begroeten we een nieuwe medewerker, Freek Heuvelman. Hij maakt ons in zijn bijdrage bewust van de enorme veranderingen die in onze tijd zijn opgetreden door de ontwikkelingen op het terrein van de telecommunicatie.
Ik wens u veel voldoening bij het lezen.

Louis Timans.

De werkzaamheden rond het 1^e nummer van de 21^e jaargang van uw lijfblad zijn afgerond. Wij zijn blij u het resultaat te kunnen aanbieden.

De inhoud is weer zeer divers en dat is mede het gevolg van de inspanning van enkele nieuwe personen.

De heer C. Bosma vertelt over de beginjaren van de openbare lagere school in de Wijk, die een heel goede naam had, mede dankzij het werk van 4 hooggeprezen hoofdonderwijzers.

Thomas Eskes belicht de laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog ins ons gebied.

Voorts schrijven onze vaste medewerkers over onderwerpen die u van hen kent: Jan Bolling vermeerdert uw kennis van het verleden door leven en werk van enkele vooraanstaande inwoners van de Wijk te belichten.
Aaltienus Buiter is in de geschiedenis van de algemene begraafplaatsen in Koekange gedoken.
Ik hoop dat kennisneming van dit alles u een prettige verpozing oplevert.

Namens de Redactie
Louis Timans

Voor u ligt alweer de laatste uitgave van de 22^e jaargang van ons blad ’t Olde Karspel. Alweer bijna een jaar voorbij. Een jaar waarin met name de laatste maanden gekenmerkt werden door onrust en onzekerheid. Grote demonstraties van boeren en bouwers die  geconfronteerd worden met stikstofuitstoot en PFAS – normen. En een onzekere toekomst voor hun bedrijven. Stakingen in het onderwijs. Maar ondanks dit alles zijn onze schrijvers weer in het verleden gedoken en hebben veel herinneringen opgehaald over vroegere tijden. Het is verheugend dat er zoveel kopij werd ingestuurd, dat we niet alle schrijvers in dit nummer aan bod kunnen laten komen. Maar laat u daardoor niet weerhouden om uw bijdrage in te sturen.  De volgende uitgave komt uit vlak voor de viering 75 jaar bevrijding. Mocht u daar herinneringen aan hebben en deze met ons willen delen dan wordt dat zeer op prijs gesteld. Vindt u het moeilijk om dat zelf op te schrijven dan kunt u contact opnemen met een van onze redactieleden. Wij komen graag bij u langs.

In dit Olde Karspel heeft Jan Bolling zich verdiept in de geschiedenis van de bewoners van Dickninge. Hij legt uit hoe dit dubbelklooster in bezit is gekomen van de familie de Vos van Steenwijk.
In het artikel over de schotteldoekbrug en –sluis doet Jan Bolling ons uit doeken hoe de brug in de weg de Wijk – Zuidwolde bij Veeningen aan de naam schotteldoekbrug is gekomen.
Aaltienus Buiter besluit dit nummer de ups en downs van 50 jaar dorpshuis ‘De Schakel’ in Koekange.
Alie Kuik – Pool vertelt de historie van haar opa Harm en haar vader Geert Pool van klompenmakerij aan de Prinsesseweg in Koekange.
En Roel Hendriks neemt ons mee op de fiets en vertelt over de belevenissen uit zijn schooljaren toen de jeugd gezamenlijk naar Meppel fietste.
Helaas is onze vaste eindredacteur Louis Timans deze keer wegens gezondheidsredenen niet in de gelegenheid om dit nummer te redigeren. Gelukkig is hij na een operatie en kortverblijf in Reggersoord weer thuis. Vanaf deze plaats willen wij hem van harte beterschap toewensen en we hopen dat hij in de toekomst zijn werk voor ’t Olde Karspel weer kan oppakken.
Wanneer u dit leest is het alweer december en behoort over enkele weken het jaar 2019 tot het verleden. Graag wil ik u allen alvast fijne feestdagen en een goed en voorspoedig 2020 toewensen.

Aaltienus Buiter.

In dit nummer – het derde van jaargang 22 – vindt u bijdragen van de ons zeer bekende Jan Bolling, de nauwelijks minder bekende Aaltienus Buiter, en van twee voor ons nieuwe namen Hans Nieuwenhuis en Thomas Eskes. Roel Hendriks vertelt ons hoe hij op een van de bloedhete nachten van deze zomer moest terugdenken aan openluchtconcerten op camping De Witte Bergen in IJhorst. Bij het lezen van al die namen herleven – als u tenminste oud genoeg bent – voor u de jaren ’50 en ’60.
Hans Nieuwenhuis doet uitvoerig uit de doeken hoe in de jaren voor de oorlog twee boerderijen op Schoonvelde in andere handen overgingen. Een uitgekiend systeem!
Thomas Eskes vertelt over de brief van de toenmalige burgemeester de heer  P.D. de La Saussaye Briët over het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog in de gemeente De Wijk. Van Aaltienus Buiter krijgt u te lezen over de beginjaren van Dorpshuis De Schakel, met name hoe alles geregeld moest worden in deze tot dan in Koekange onbekende gemeenschapsvoorziening.
Jan Bolling, die met zijn artikel dit nummer opent, vertelt over Dickninge toen dat nog als klooster functioneerde onder leiding van abten van wie er enkele meer dan regionale betekenis hebben gehad. Zo heeft het klooster een belangrijke rol gespeeld in de laatmiddeleeuwse vernieuwingsbeweging van de Moderne Devotie, met kopstukken als Geert Grote (Deventer) en Thomas á Kempis (Zwolle).

Ik wens u als steeds veel voldoening bij het lezen.

Louis Timans.

In dit nummer (2 van jaargang 22) kunt u uw honger naar lering en-of vermaak stillen door kennis te nemen van bijdragen van maar liefst vier auteurs.
Onder hen zijn twee nieuw, namelijk Roel Hendriks en Jan Inberg.
De eerste brengt De Wijk (ʺ De Wiek ʺ  zoals hij het zelf zegt) in herinnering en mijmert over de vraag wat voor bijdragen hij aan ons blad zou kunnen leveren, nu hij de vraag om mee te werken instemmend heeft beantwoord. De tweede komt vanaf de aftrap met een uitvoerig artikel over de geschiedenis rond de boerderij De Nimberg, waarvan de huidige bewoners Jaap en Anneke Roorda – Steenbergen zijn.
Bekend bent u met de bijdragen van Jan Bolling en Aaltienus Buiter.
Deze keer vertelt Jan over de geschiedenis van het lager onderwijs in de Wijk, met bijzonder aandacht voor de huisvesting, de gebouwen waarin dit onderwijs werd gegeven. Bekend is natuurlijk het markante gebouw aan de noordkant van de Dorpsstraat met boven in de gevel het jaartal 1913. Maar daar is het niet begonnen !
Over vorming, maar nu niet via de weg van de school, schrijft ook Aaltienus.  Hij belicht de weg naar de totstandkoming van een instituut in Koekange dat ook de vorming van de mens nastreefde, maar nu via niet-schoolse wegen. Ik heb het over het dorpshuis ʺDe Schakel ʺ. Onder de impuls van burgemeester de la Saussaye Briet heeft de gemeenschap zich ruim een halve eeuw geleden enorm ingezet om het allemaal voor elkaar te krijgen. Reden dus om er op passende wijze aandacht aan te schenken.
Tenslotte kunt u kennisnemen van een stuk van het bestuur waarin wordt ingegaan op de reikwijdte van de wet AVG (Algemene Verordening Gegevensbescherming) voor onze vereniging.

Ik wens u als steeds veel plezier bij het lezen van dit alles.

Louis Timans.

Met genoegen biedt de redactie u het nieuwe nummer aan, het eerste van de twee en twintigste jaargang.

Jan Bolling heeft zich, op de van hem bekende grondige wijze, verdiept in de geschiedenis van de bewoners van De Lindenhorst, aan de Schiphorsterweg. Zo brengt hij met name de levens van de beide broers die bekend staan als de beide jonkers Jan en Arend tot leven.

Aaltienus Buiter laat zijn licht schijnen op de boerderijen en hun bewoners van de Hoge en de Lage Linthorst, vlak ten noorden van de Hoogeveense Vaart richting Koekange. De naam van de buurtschap valt daar samen met die van een familie: gedurende  ruim 600 jaar hebben er onafgebroken Linthorsten gewoond.

Enno de Boer weidt uit diverse schilders en tekenaars uit Meppel, die het Drents landschap als inspiratiebron voor hun kunstwerken hadden.

Ten slotte  zijn we blij een nieuwe schrijvende medewerker te mogen begroeten: Henk Spijkerman belicht de roemrijke geschiedenis van de Rederijkerskamer “De Bloem”.
Ik wens U veel leesplezier.

Louis.

In dit nummer – het vierde van de jaargang 21 – vervolgt Jan Bolling het verhaal over Huize Voorwijk rond 1900, nu ongeveer een eeuw geleden. Hij heeft dat kunnen schrijven dankzij een hem aangereikte beschouwing van een oom van de huidige bewoner, de heer G.W. baron de Vos van Steenwijk. In die beschouwing haalt de oom van de baron herinneringen op aan zomers die hij als kind op Voorwijk heeft doorgebracht.

Aaltienus Buiter laat zijn licht schijnen over de buurtschap Schoonvelde, aan de weg tussen de Wijk en Koekange. Het is opvallend hoezeer de familienaam Schoonvelde daar is geworteld.

Enno de Boer heeft zijn kennersoog deze keer gericht op een van de manieren waarop men in onze streken probeerde bij de tijd te blijven:  het ontstaan en de ontwikkeling van het zakhorloge doet hij voor u uit de doeken.

En dan de bijdrage die Albert Veld deze keer heeft geleverd. Het is een uitvoerige terugblik op wat hij in de afgelopen jaren allemaal voor ons blad heeft geproduceerd. Helaas is zijn verhaal de verpakking van een vervelende aankondiging: Albert stopt met zijn werk voor ons blad. Heel spijtig, we gaan zijn bijdragen missen, maar danken hem zeer voor wat hij voor ons heeft betekend.  Alberts vertrek houdt wel in dat de redactie erg klein wordt en dat we dus graag zien dat nieuwe medewerkers zich aanmelden. U weet de weg: de contactnummers en –adressen vindt u voor in ons blad!

Tenslotte:  er is al bijna wéér een jaar voorbij. Wij van de redactie wensen u prettige Kerstdagen en een fijne jaarwisseling.

Louis Timans.