t Olde Karspel 2019 – 03

In dit nummer – het derde van jaargang 22 – vindt u bijdragen van de ons zeer bekende Jan Bolling, de nauwelijks minder bekende Aaltienus Buiter, en van twee voor ons nieuwe namen Hans Nieuwenhuis en Thomas Eskes. Roel Hendriks vertelt ons hoe hij op een van de bloedhete nachten van deze zomer moest terugdenken aan openluchtconcerten op camping De Witte Bergen in IJhorst. Bij het lezen van al die namen herleven – als u tenminste oud genoeg bent – voor u de jaren ’50 en ’60.
Hans Nieuwenhuis doet uitvoerig uit de doeken hoe in de jaren voor de oorlog twee boerderijen op Schoonvelde in andere handen overgingen. Een uitgekiend systeem!
Thomas Eskes vertelt over de brief van de toenmalige burgemeester de heer  P.D. de La Saussaye Briët over het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog in de gemeente De Wijk. Van Aaltienus Buiter krijgt u te lezen over de beginjaren van Dorpshuis De Schakel, met name hoe alles geregeld moest worden in deze tot dan in Koekange onbekende gemeenschapsvoorziening.
Jan Bolling, die met zijn artikel dit nummer opent, vertelt over Dickninge toen dat nog als klooster functioneerde onder leiding van abten van wie er enkele meer dan regionale betekenis hebben gehad. Zo heeft het klooster een belangrijke rol gespeeld in de laatmiddeleeuwse vernieuwingsbeweging van de Moderne Devotie, met kopstukken als Geert Grote (Deventer) en Thomas á Kempis (Zwolle).

Ik wens u als steeds veel voldoening bij het lezen.

Louis Timans.

´t Olde Karspel 2019 – 02

In dit nummer (2 van jaargang 22) kunt u uw honger naar lering en-of vermaak stillen door kennis te nemen van bijdragen van maar liefst vier auteurs.
Onder hen zijn twee nieuw, namelijk Roel Hendriks en Jan Inberg.
De eerste brengt De Wijk (ʺ De Wiek ʺ  zoals hij het zelf zegt) in herinnering en mijmert over de vraag wat voor bijdragen hij aan ons blad zou kunnen leveren, nu hij de vraag om mee te werken instemmend heeft beantwoord. De tweede komt vanaf de aftrap met een uitvoerig artikel over de geschiedenis rond de boerderij De Nimberg, waarvan de huidige bewoners Jaap en Anneke Roorda – Steenbergen zijn.
Bekend bent u met de bijdragen van Jan Bolling en Aaltienus Buiter.
Deze keer vertelt Jan over de geschiedenis van het lager onderwijs in de Wijk, met bijzonder aandacht voor de huisvesting, de gebouwen waarin dit onderwijs werd gegeven. Bekend is natuurlijk het markante gebouw aan de noordkant van de Dorpsstraat met boven in de gevel het jaartal 1913. Maar daar is het niet begonnen !
Over vorming, maar nu niet via de weg van de school, schrijft ook Aaltienus.  Hij belicht de weg naar de totstandkoming van een instituut in Koekange dat ook de vorming van de mens nastreefde, maar nu via niet-schoolse wegen. Ik heb het over het dorpshuis ʺDe Schakel ʺ. Onder de impuls van burgemeester de la Saussaye Briet heeft de gemeenschap zich ruim een halve eeuw geleden enorm ingezet om het allemaal voor elkaar te krijgen. Reden dus om er op passende wijze aandacht aan te schenken.
Tenslotte kunt u kennisnemen van een stuk van het bestuur waarin wordt ingegaan op de reikwijdte van de wet AVG (Algemene Verordening Gegevensbescherming) voor onze vereniging.

Ik wens u als steeds veel plezier bij het lezen van dit alles.

Louis Timans.

’t Olde Karspel 2019 – 1

Met genoegen biedt de redactie u het nieuwe nummer aan, het eerste van de twee en twintigste jaargang.

Jan Bolling heeft zich, op de van hem bekende grondige wijze, verdiept in de geschiedenis van de bewoners van De Lindenhorst, aan de Schiphorsterweg. Zo brengt hij met name de levens van de beide broers die bekend staan als de beide jonkers Jan en Arend tot leven.

Aaltienus Buiter laat zijn licht schijnen op de boerderijen en hun bewoners van de Hoge en de Lage Linthorst, vlak ten noorden van de Hoogeveense Vaart richting Koekange. De naam van de buurtschap valt daar samen met die van een familie: gedurende  ruim 600 jaar hebben er onafgebroken Linthorsten gewoond.

 

Enno de Boer weidt uit diverse schilders en tekenaars uit Meppel, die het Drents landschap als inspiratiebron voor hun kunstwerken hadden.

Ten slotte  zijn we blij een nieuwe schrijvende medewerker te mogen begroeten: Henk Spijkerman belicht de roemrijke geschiedenis van de Rederijkerskamer “De Bloem”.
Ik wens U veel leesplezier.

Louis.

´t Olde Karspel 2018 – 4

In dit nummer – het vierde van de jaargang 21 – vervolgt Jan Bolling het verhaal over Huize Voorwijk rond 1900, nu ongeveer een eeuw geleden. Hij heeft dat kunnen schrijven dankzij een hem aangereikte beschouwing van een oom van de huidige bewoner, de heer G.W. baron de Vos van Steenwijk. In die beschouwing haalt de oom van de baron herinneringen op aan zomers die hij als kind op Voorwijk heeft doorgebracht.

Aaltienus Buiter laat zijn licht schijnen over de buurtschap Schoonvelde, aan de weg tussen de Wijk en Koekange. Het is opvallend hoezeer de familienaam Schoonvelde daar is geworteld.

Enno de Boer heeft zijn kennersoog deze keer gericht op een van de manieren waarop men in onze streken probeerde bij de tijd te blijven:  het ontstaan en de ontwikkeling van het zakhorloge doet hij voor u uit de doeken.

En dan de bijdrage die Albert Veld deze keer heeft geleverd. Het is een uitvoerige terugblik op wat hij in de afgelopen jaren allemaal voor ons blad heeft geproduceerd. Helaas is zijn verhaal de verpakking van een vervelende aankondiging: Albert stopt met zijn werk voor ons blad. Heel spijtig, we gaan zijn bijdragen missen, maar danken hem zeer voor wat hij voor ons heeft betekend.  Alberts vertrek houdt wel in dat de redactie erg klein wordt en dat we dus graag zien dat nieuwe medewerkers zich aanmelden. U weet de weg: de contactnummers en –adressen vindt u voor in ons blad!

Tenslotte:  er is al bijna wéér een jaar voorbij. Wij van de redactie wensen u prettige Kerstdagen en een fijne jaarwisseling.

Louis Timans.

´t Olde Karspel 2018 – 3

 

Uit het verschijnen van dit zomernummer kunt u concluderen dat uw redacteuren zich niet hebben laten afschrikken door de hardnekkige droogte en hitte van dit memorabele jaar 2018.
Dankzij een geschriftje dat hem door de huidige bewoner van Huize Voorwijk ter beschikking werd gesteld, is Jan Bolling in staat geweest om u een indruk te geven in het leven van de kinderen De Vos van Steenwijk op Voorwijk in de eerste decennia van de vorige eeuw. Er valt het nodige te lachen, en te leren.
Albert Veld vervolgt en besluit zijn verhaal over het domineesgezin van der Linde in en rond de pastorie van IJhorst en heeft daarbij rijkelijk mogen putten uit de herinneringen van de drie kinderen, die er allemaal een fijne jeugd zeggen te hebben gehad. Hoe kan het ook anders, op die plek en met zulke ouders, zo dacht ik na lezing van de verhalen. Aaltienus Buiter heeft zich  verdiept in de geschiedenis van het gehucht Struikberg en met name in die van de herberg waar in vroeger tijden de postkoets tussen Zwolle en Groningen van paarden wisselde.  Jammer dat daar in het veld niets meer aan herinnert. Ten slotte wordt u door Enno de Boer ingevoerd in de geheimen van antieke sieraden en gebruiksvoorwerpen die gemaakt zijn van de huid en/of het skelet van de rog (de vis, wel te verstaan) en de schildpad. Verwonderlijk dat daarvan zo iets moois valt te maken.
Ik wens U veel plezier bij het lezen.

Louis Timans.

´t Olde Karspel 2018 – 2

 

Bij het aanbreken van de zomer verschijnt traditiegetrouw een nieuw nummer van uw lijfblad.  Dit jaar is het, met no. 2 van de jaargang 21, gelukkig niet anders.
De serie artikelen wordt – ook traditiegetrouw – geopend door Jan Bolling. Hij heeft zich gestort op de geschiedenis van de woningen op de percelen aan de  Dorpsstraat in de Wijk die, na het Veenhovenplein, zo ongeveer de entree van het dorp vormen. De namen Boverhof en de Roo komen onder de bewoners het meest voor.
In Koekange kent menigeen de naam Hielken. Dat mag geen verbazing wekken wanneer u kennis hebt genomen van het verhaal over deze familie die op technisch en muzikaal gebied in het dorp heel wat reuring heeft gebracht.
Albert Veld heeft deze keer niet zozeer zelf de pen gehanteerd alswel gefundeerd als doorgever van een verhaal van anderen.  Dochter Berteke en haar broers Henk en Hans van wijlen dominee van der Linde hebben ons via hem het eerste deel van hun herinneringen aan hun ouders bezorgd, waarin de periode dat hij in IJhorst-de Wijk stond, een belangrijke plaats inneemt.
Tenslotte is het ons een groot genoegen u de bijdrage aan te bieden van een nieuwe auteur, eigenlijk moet ik zeggen: auteurs duo. Het betreft het echtpaar (Rudolf) Bosch-(Jennifer) Meyer. Zij bewonen het voormalige doktershuis van Koekange, dat een markant element vormt in de bebouwing van het dorp. Zij hebben de historie van de bouw – en de opdrachtgevers – uitgeplozen en het  verslag daarvan beschikbaar gesteld aan de lezers van ´t Olde Karspel.
Ik wens U veel leesplezier, en een goede zomer.

Louis Timans.

t Olde Karspel 2018 – 1

We zijn weer blij u een nieuw nummer te kunnen aanbieden, het eerste van jaargang 21. In termen van vroeger kunnen we zeggen dat we nu echt de – wettelijke – volwassenheid hebben bereikt !
Zoals altijd opent Jan Bolling de rij van bijdragen. Hij heeft zich met kennelijk plezier verdiept in oude en vaak vergeten plaats benamingen in de Wijk en vertelt u over de oorsprong ervan.
Aaltienus Buiter is  gedoken in een arbeidsconflict dat zich voordeed in Koekange binnen de agrarische sector in de jaren veertig van de vorige eeuw. Arbitrage leidde tot een regeling die kan  worden gezien als een CAO  “avant la lettre”
Albert Veld vertelt het achtergrondverhaal van Hennie Frans, een schoolvriendin die een vader had die de zeeën bevoer en wiens leven bij hem de nodige fantasieën opriep.
Enno de Boer tenslotte weidt uit over de zilveren Meppeler beugeltassen die sinds de achttiende eeuw door de dames bij bijzondere gelegenheden werden gedragen.

Ik weet wel zeker dat u zich aangenaam zult verpozen bij het lezen van deze verhalen.

Louis Timans.

t Olde Karspel 2017 – 4

De redactie van uw lijfblad is blij u het nieuwe nummer, het laatste van de 20e jaargang, aan te kunnen bieden.
U kunt uw hart ophalen aan interessante bijdragen.
Jan Bolling opent met het slot van zijn uitvoerige relaas over de huizen en bewoners van het vroegere Pad, dat al weer heel lang Prof. Blinkweg heet.
Tussen de zuidzijde van de Dorpsstraat en de erachter liggende Prof. Blinkweg bestaat historisch gezien een hechte relatie, aangezien de bebouwing van de Prof. Blinkweg eigenlijk in de tuinen (de “gorens”) van de huizen (destijds boerderijen) aan de Dorpsstraat heeft plaatsgevonden.
Opmerkelijk is dat Jan in zijn verhaal de families Scholten en Eshuis slechts summier aanstipt en dat in het erop volgende artikel Aaltienus Buiter op dezelfde families uitvoerig onderzoek blijkt te hebben uitgevoerd. Het levert veel interessante details op over de toenmalige slagerij Eshuis in Koekange.
Van het een komt het ander. Zo blijkt uit de bijdrage van Werner ten Kate. Van een inscriptie op een avondmaalsbeker waarover Enno de Boer in een vorig nummer schreef, ontrafelt hij de betekenis.
Voorts brengt Albert Veld in een nieuw verhaal over onze lokale sporthelden een ode aan schaatser Roelof Bakker uit IJhorst, die in zijn gloriejaren landelijk met de besten meekon op de lange baan.
Ik wens u weer veel leesplezier.
Wanneer het volgende nummer uitkomt, zullen de Kerstdagen en Oud en Nieuw al achter de rug zijn. Reden voor mij om u nu reeds toe te wensen dat het gezellige dagen worden.

Louis Timans.

 

t Olde Karspel 2017 – 3

Aan dit nummer van uw lijfblad kunt u weer een paar aardige uurtjes beleven. Zoals gebruikelijk is de eerste bijdrage van Jan Bolling. Hij vervolgt zijn ronde door de Wijker Dorpsstraat met het laatste huis rechts voordat je richting Meppel het dorp verlaat. Het staat vlak aan de weg tegenover Huize Voorwijk en heeft altijd tot Voorwijk behoord. Het was het huis van de tuinman-concierge, waaraan de namen Klein en Reiber verbonden zijn.

In ons gebied hebben we een verdwenen buurtschap, Ossesluis. Gelukkig vond Aaltienus Buiter het tijd worden om de teloorgang daarvan in herinnering te brengen. De buurtschap is ten offer gevallen aan de moderniteit:  de vernieuwde Hoogeveense Vaart – met sluis – en de autosnelweg A28.

Een tiental jaren lang, van 1949 tot 1959, heeft er in de Wijk een padvindersgroep bestaan. De eerste tijd kwamen ze bijeen in de boerderij op Dickninge. Dat was niet toevallig, want de eerste hopman werkte in het jongensinternaat dat daar destijds gevestigd was. Geert Strick stond hem al jong bij en vertelt van die tien mooie jongensjaren.
U wens ik als steeds veel plezier bij het lezen.
Louis Timans.

’t Olde Karspel 2017 – 2

Op het moment dat ik dit schrijf is het moeilijk voor te stellen dat ik bezig ben met het voorwoord van een lentenummer (nummer 2 van jaargang 20). We zitten in de laatste week van april, maar de thermometer haalt nauwelijks de 10 graden en soms valt er een (hagel)bui.
Gelukkig heb ik mij wat kunnen verwarmen aan nieuwe verhalen over mensen en dingen van vroeger uit onze regio.
Jan Bolling vervolgt zijn serie over het voormalige Pad, later Nieuwe Weg, nu Prof. Blinkweg. Hij richt in het bijzonder de aandacht op de slagerij die daar vroeger was gevestigd , van familie Stapel, en die uiteindelijk niet kon voortbestaan door tragische ontwikkelingen in de familie.
Geheel anders van inhoud en toon is de bijdrage van Aaltienus Buiter. Hij belicht de opkomst, de bloei en de neergang van de sociëteit “Elck wat wils”, die bijna driekwart eeuw lang mede kleur heeft gegeven aan de gemeenschap van Koekange.
En dan Albert Veld. Met hartstocht was hij vroeger betrokken bij het wel en wee van het Wijker sportleven. Kwam hij in het vorige nummer met zijn ijspretverhaal tot aan de openingswedstrijden op de nieuwe baan van Dickninge, nu informeert hij u uitvoerig over de periode tot heden.
Bij al dit moois serveert Enno de Boer de koffie. Hij doet dat uit een antieke kraantjespot, zoals die in menig huishouden in onze dorpen nog wel aanwezig zal zijn, als erfstuk van opa en oma.
Geniet ervan !

Louis Timans.

site by Bizzy Bee