Voor dit nummer van uw lijfblad (nummer 4 van jaargang 19) hebben  onze vaste medewerkers weer hun beste beentje voorgezet.

Jan Bolling opent de rij met een beschouwing over een pand aan de Prof. Blinkweg dat het veld heeft moeten ruimen bij de aanleg van de straat waar hij nu woont. Het is verbonden met de historie van de IJhorster families van Bezoen en Vos, en met de later naar Kerkenveld vertrokken familie Muller.  Jan heeft weer heel wat uit de doeken gehaald.

Daarnaast levert Jan nog een bijdrage over meester Ebbinge, die o.m. een aantal jaren in de Wijk heeft lesgegeven.

De kerk van Koekange is liefst twee keer onderwerp van een beschouwing.

Enerzijds doet Aaltienus Buiter uitvoerig uit de doeken hoe de financiering van het kerkelijk leven in de loop der eeuwen aan de veranderingen in de samenleving moest worden aangepast.  Anderzijds blijft de Avondmaalsbeker uit die kerk Enno de Boer intrigeren. Hij komt er nog een keer op terug en concludeert dat Koekange wel een heel bijzonder exemplaar in bezit heeft.

Albert Veld herinnert zich met warmte de tijd dat hij met zijn vader het veld in mocht. Vader was een hartstochtelijk jager van de Koekanger jagersvereniging “Nimrod”.  Hij staat uitvoerig stil bij de wijze waarop in ons land in de loop der tijd de bepalingen omtrent het jagen zijn geëvolueerd.

Als ik dit schrijf is het de laatste dag van oktober. Ik realiseer me dat we de volgende keer een jaar verder zullen zijn. Alle reden dus om u goede Kerstdagen te wensen en een goed begin van het nieuwe jaar !

Louis Timans.

Het derde nummer van de 19^e jaargang – het zomernummer van 2016 – ligt voor u.
Neem rustig de tijd om het te lezen; op het moment dat ik dit schrijf, half augustus, is het toch geen weer voor zomerse buitenactiviteiten; het lijkt wel herfst !

Het valt niet te ontkennen dat in onze wereld het geld een belangrijke rol speelt. Zo zie je in ieder dorp wel een of meer aanduidingen van een financiële instelling, al betekent dat sinds kort niet meer dat je er ook mensen aantreft die je kunnen helpen: meestal zijn het automaten die de klant bedienen. Jan Bolling beschrijft hoe de financiële dienstverlening in De Wijk gestalte kreeg en zich ontwikkelde. Het initiatief werd lang geleden genomen door de Maatschappij tot Nut van het Algemeen, die zich ook “nuttig” maakte door de oprichting en instandhouding van de bibliotheek.
Jan zou Jan niet zijn als hij zich niet ook had verdiept in wat er zich vóór die tijd op de plekken van die gebouwen bevond en de mensen die er geleefd hebben.

Aaltienus Buiter is gedoken in een vraag die hem als Koekanger intrigeerde: hoe komt het dat er in ons dorp mensen rondliepen die Drost heetten en andere die Sol heetten, en toch broer en/of zus van elkaar waren ?  Natuurlijk heb ik het niet over vrouwen die door hun huwelijk de naam van hun man hadden aangenomen; die verklaring zou te eenvoudig zijn.

Albert Veld rond zijn verhaal af over zijn oud-dorpsgenote Didy Boverhof, die in 1986 naar Canada emigreerde om zich bij haar Gerrit te voegen, met wie ze samen met hun vier zonen een prachtig landbouwbedrijf heeft opgebouwd.  Diverse jongeren van hier hebben inmiddels van hun gastvrijheid gebruik mogen maken om kennis te maken met de grootschalige landbouw aldaar.

Zoals gebruikelijk sluit Enno de Boer de rij met een bijdrage over antiek in onze streek.  Deze keer betreft het niet een antiek voorwerp, maar iets groters, namelijk de preekstoel in de kerk van Koekange, gemaakt door een vrijgezelle dominee die ook verdienstelijk meubelmaker was.

Onnodig om te zeggen dat ik u een prettig tijd toewens bij het lezen van al dit moois en – als het even kan – ook wat aangenamer zomerweer !

Louis Timans.

Als u de pagina met de inhoudsopgave van dit nummer opslaat, valt het u wellicht op dat de lijst van bijdragen niet de gebruikelijke lengte heeft. Mij trof het tenminste wel toen ik het materiaal onder ogen kreeg. Dat het aantal bijdragen beperkt is, betekent gelukkig niet dat deze aflevering – de 2^e van de 19^e jaargang – minder lezenswaardig zou zijn. Oordeelt u zelf maar:  Aaltienus Buiter doet verslag van de onthulling van een gedenkteken voor Nestor Probizanski op de begraafplaats van de Wijk. Probizanski, een Canadees soldaat, verloor jammerlijk het leven bij de bevrijding door een fataal ongeluk.

Jan Bolling vertelt verder over het rijke verleden van het pand aan de Dorpsstraat dat nu de Outlet en de Rabobank huisvest, het vroegere Café Centraal. Het verhaal zal stellig bij velen herinneringen oproepen.

Uit Koekange komt Aaltienus Buiter met de onthulling (althans voor mij) dat er achter de naam “Oshaarseweg” een buurtschap “(de) Oshaar” schuilgaat die ooit op gelijke voet stond met Hoogeveen. Voor de fietser die ik ben levert hij en passant suggesties voor een mij onbekende route. Leuk meegenomen.
Albert Veld tenslotte is, al bladerend in plakboeken, op het idee gekomen iets te doen met het levensverhaal van een jonge vrouw uit de Wijk, Didy Boverhof, die in de jaren tachtig van de vorige eeuw zich bij haar grote liefde voegde. Op zichzelf niet zo bijzonder, zou je zeggen, maar ze moest er wel voor naar Canada.
Ik wens u veel genoegen bij het lezen.

Louis Timans.

Het voorjaarsnummer van 2016 kenmerkt zich allereerst door het ongewoon aantal schrijvers:  maar liefst zeven, van wie er maar liefst drie nieuw zijn. Prachtig dat ze de weg naar ons lijfblad hebben gevonden. En hoe fijn zou het zijn als we van hun boom ook in de toekomst de vruchten zouden mogen plukken.

Een warm welkom dus aan Catharinus Nieuwland, Roelof Wichers en Wim Coster ! 

De eerste schrijft over de wederwaardigheden van en met de postkoets, op het traject waarvan de buurtschap Struikberg een belangrijke positie innam.

De tweede wijst ons erop dat het dit jaar precies een eeuw geleden is dat burgemeester   Veenhoven – aan wie de herinnering levend wordt gehouden in het gelijknamige plein – in de Wijk werd geïnstalleerd. Hij belicht deze gebeurtenis vanuit de toespraak die waarnemend burgemeester Broekhuizen bij die gelegenheid heeft gehouden.

De derde schrijft met veel warmte over het gezin van zijn grootouders, het echtpaar Guchelaar, dat eertijds een fietsenzaak dreef aan de Dorpsstraat naast de plek waar nu de kapper zit. 

Naast de verhalen van deze drie “nieuwe” scribenten vindt u er ook een van Jan Steenbergen – niet helemáál een onbekende – over een sinterklaasoptocht die inderhaast moest worden geïmproviseerd.

En dan kom ik bij “de vaste medewerkers”, op wie we in dankbaarheid eigenlijk altijd kunnen rekenen.

Jan Bolling haalt het verleden op van de plek waar nu de Rabobank zit, aan de Dorpsstraat. Voor de ouderen is dat nog altijd de plek van Café Centraal. Wist u dat in de bewogen geschiedenis van dat pand ook kinderen een plaats hebben ?

Albert Veld heeft zich laten inspireren door een verzameling suikerzakjes om te vertellen over zijn belevenissen rond en in het voormalige café Wittink, nu de Regiobank en kapsalon Trendline.

Enno de Boer ten slotte bezocht een “kiekiesdag” in Koekange en raakte daar onder meer geïntrigeerd door een 17^e-eeuwse Avondmaalsbeker uit de Hervormde Kerk (nu PKN) aldaar.

U kent hem onderhand voldoende om te weten dat hij er heel wat over kan vertellen.

Ik wens U een paar genoeglijke uurtjes bij het lezen.

Louis Timans.