Voor u ligt alweer de laatste uitgave van de 22^e jaargang van ons blad ’t Olde Karspel. Alweer bijna een jaar voorbij. Een jaar waarin met name de laatste maanden gekenmerkt werden door onrust en onzekerheid. Grote demonstraties van boeren en bouwers die  geconfronteerd worden met stikstofuitstoot en PFAS – normen. En een onzekere toekomst voor hun bedrijven. Stakingen in het onderwijs. Maar ondanks dit alles zijn onze schrijvers weer in het verleden gedoken en hebben veel herinneringen opgehaald over vroegere tijden. Het is verheugend dat er zoveel kopij werd ingestuurd, dat we niet alle schrijvers in dit nummer aan bod kunnen laten komen. Maar laat u daardoor niet weerhouden om uw bijdrage in te sturen.  De volgende uitgave komt uit vlak voor de viering 75 jaar bevrijding. Mocht u daar herinneringen aan hebben en deze met ons willen delen dan wordt dat zeer op prijs gesteld. Vindt u het moeilijk om dat zelf op te schrijven dan kunt u contact opnemen met een van onze redactieleden. Wij komen graag bij u langs.

In dit Olde Karspel heeft Jan Bolling zich verdiept in de geschiedenis van de bewoners van Dickninge. Hij legt uit hoe dit dubbelklooster in bezit is gekomen van de familie de Vos van Steenwijk.
In het artikel over de schotteldoekbrug en –sluis doet Jan Bolling ons uit doeken hoe de brug in de weg de Wijk – Zuidwolde bij Veeningen aan de naam schotteldoekbrug is gekomen.
Aaltienus Buiter besluit dit nummer de ups en downs van 50 jaar dorpshuis ‘De Schakel’ in Koekange.
Alie Kuik – Pool vertelt de historie van haar opa Harm en haar vader Geert Pool van klompenmakerij aan de Prinsesseweg in Koekange.
En Roel Hendriks neemt ons mee op de fiets en vertelt over de belevenissen uit zijn schooljaren toen de jeugd gezamenlijk naar Meppel fietste.
Helaas is onze vaste eindredacteur Louis Timans deze keer wegens gezondheidsredenen niet in de gelegenheid om dit nummer te redigeren. Gelukkig is hij na een operatie en kortverblijf in Reggersoord weer thuis. Vanaf deze plaats willen wij hem van harte beterschap toewensen en we hopen dat hij in de toekomst zijn werk voor ’t Olde Karspel weer kan oppakken.
Wanneer u dit leest is het alweer december en behoort over enkele weken het jaar 2019 tot het verleden. Graag wil ik u allen alvast fijne feestdagen en een goed en voorspoedig 2020 toewensen.

Aaltienus Buiter.

In dit nummer – het derde van jaargang 22 – vindt u bijdragen van de ons zeer bekende Jan Bolling, de nauwelijks minder bekende Aaltienus Buiter, en van twee voor ons nieuwe namen Hans Nieuwenhuis en Thomas Eskes. Roel Hendriks vertelt ons hoe hij op een van de bloedhete nachten van deze zomer moest terugdenken aan openluchtconcerten op camping De Witte Bergen in IJhorst. Bij het lezen van al die namen herleven – als u tenminste oud genoeg bent – voor u de jaren ’50 en ’60.
Hans Nieuwenhuis doet uitvoerig uit de doeken hoe in de jaren voor de oorlog twee boerderijen op Schoonvelde in andere handen overgingen. Een uitgekiend systeem!
Thomas Eskes vertelt over de brief van de toenmalige burgemeester de heer  P.D. de La Saussaye Briët over het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog in de gemeente De Wijk. Van Aaltienus Buiter krijgt u te lezen over de beginjaren van Dorpshuis De Schakel, met name hoe alles geregeld moest worden in deze tot dan in Koekange onbekende gemeenschapsvoorziening.
Jan Bolling, die met zijn artikel dit nummer opent, vertelt over Dickninge toen dat nog als klooster functioneerde onder leiding van abten van wie er enkele meer dan regionale betekenis hebben gehad. Zo heeft het klooster een belangrijke rol gespeeld in de laatmiddeleeuwse vernieuwingsbeweging van de Moderne Devotie, met kopstukken als Geert Grote (Deventer) en Thomas á Kempis (Zwolle).

Ik wens u als steeds veel voldoening bij het lezen.

Louis Timans.

In dit nummer (2 van jaargang 22) kunt u uw honger naar lering en-of vermaak stillen door kennis te nemen van bijdragen van maar liefst vier auteurs.
Onder hen zijn twee nieuw, namelijk Roel Hendriks en Jan Inberg.
De eerste brengt De Wijk (ʺ De Wiek ʺ  zoals hij het zelf zegt) in herinnering en mijmert over de vraag wat voor bijdragen hij aan ons blad zou kunnen leveren, nu hij de vraag om mee te werken instemmend heeft beantwoord. De tweede komt vanaf de aftrap met een uitvoerig artikel over de geschiedenis rond de boerderij De Nimberg, waarvan de huidige bewoners Jaap en Anneke Roorda – Steenbergen zijn.
Bekend bent u met de bijdragen van Jan Bolling en Aaltienus Buiter.
Deze keer vertelt Jan over de geschiedenis van het lager onderwijs in de Wijk, met bijzonder aandacht voor de huisvesting, de gebouwen waarin dit onderwijs werd gegeven. Bekend is natuurlijk het markante gebouw aan de noordkant van de Dorpsstraat met boven in de gevel het jaartal 1913. Maar daar is het niet begonnen !
Over vorming, maar nu niet via de weg van de school, schrijft ook Aaltienus.  Hij belicht de weg naar de totstandkoming van een instituut in Koekange dat ook de vorming van de mens nastreefde, maar nu via niet-schoolse wegen. Ik heb het over het dorpshuis ʺDe Schakel ʺ. Onder de impuls van burgemeester de la Saussaye Briet heeft de gemeenschap zich ruim een halve eeuw geleden enorm ingezet om het allemaal voor elkaar te krijgen. Reden dus om er op passende wijze aandacht aan te schenken.
Tenslotte kunt u kennisnemen van een stuk van het bestuur waarin wordt ingegaan op de reikwijdte van de wet AVG (Algemene Verordening Gegevensbescherming) voor onze vereniging.

Ik wens u als steeds veel plezier bij het lezen van dit alles.

Louis Timans.

Met genoegen biedt de redactie u het nieuwe nummer aan, het eerste van de twee en twintigste jaargang.

Jan Bolling heeft zich, op de van hem bekende grondige wijze, verdiept in de geschiedenis van de bewoners van De Lindenhorst, aan de Schiphorsterweg. Zo brengt hij met name de levens van de beide broers die bekend staan als de beide jonkers Jan en Arend tot leven.

Aaltienus Buiter laat zijn licht schijnen op de boerderijen en hun bewoners van de Hoge en de Lage Linthorst, vlak ten noorden van de Hoogeveense Vaart richting Koekange. De naam van de buurtschap valt daar samen met die van een familie: gedurende  ruim 600 jaar hebben er onafgebroken Linthorsten gewoond.

Enno de Boer weidt uit diverse schilders en tekenaars uit Meppel, die het Drents landschap als inspiratiebron voor hun kunstwerken hadden.

Ten slotte  zijn we blij een nieuwe schrijvende medewerker te mogen begroeten: Henk Spijkerman belicht de roemrijke geschiedenis van de Rederijkerskamer “De Bloem”.
Ik wens U veel leesplezier.

Louis.